Trail by the Sea 2020

Zon, zee, zand in Zeeland. Maar evengoed ook een aantal verharde paden in de 9e Trail by the Sea op 20 september. Of gaat deze ruim 23km lange run toch alsnog de boeken in als de 10e Halve van Renesse?? Ik laat het aan de organisatie over om het beestje een naam te geven.

Voor mij was het in ieder geval weer een feestje om naar Zeeland af te reizen, want ik kom er graag en er zijn vaak leuke loopjes. Ook met onze eigen community Footprint struinen we er regelmatig over de paadjes door bossen, over strand en door de meedogenloze zandduinen.

Meeuwenduinen

De omstandigheden waren anders dan anders en er was voor zowel wandelaars als runners en trailers slechts 1 afstand en daardoor zag ik de trail van 31km helaas niet doorgaan. Compliment voor de organisatie dat ze er toch alles aan hadden gedaan om een evenement op aangepaste manier door te laten gaan. De verzorging onderweg was sober en aan de meet was er geen lieftallig Zeeuws Meisje dat de medaille omhing (even zelf pakken, met Buff en sleutelhanger), maar er kon gelopen worden.

De start was wat opgeschoven naar de ‘Luieweg’ (what’s in a name??) en om de 3 minuten werden kleine groepjes weggewuifd. Daarvoor had ik inmiddels al heel wat bekenden gezien en gesproken. Leve het runners netwerk.

Tot 4,5km kun je dan behoorlijk doorlopen over fiets- en schelpenpaden. Vervolgens mogen we eindelijk het strand op en dat is altijd een verrassing. Dit keer waren er, op enkele ‘los zand’ stukken na, geen echte problemen en zelfs een licht windje mee. Mijn instelling om onder de 6.00/km te lopen en pas later te gaan inleveren komt prima uit. Na 3km verlaten we het strand en dat vind ik een mooi moment om bij te tanken met een reepje en een slok.

Na een stukje verharde weg volgen bij km 9 de onvermijdelijke Meeuwenduinen, beter bekend als ‘Dodemanspad’ van 2,4km tot aan Boswachterij Westenschouwen. Geen ontkomen aan los zand en een paar pittige klimmetjes. Ik kan inmiddels zowat elke meter dromen en ik leg me er bij neer dat lopen hier in dribbelen overgaat. Ik ben er niet echt voor gemaakt, maar onderga het. Hier haal ik overigens nog wel wat eerder gestarte lopers in die er een duinwandeling van maken. Degenen die hier niet eerder liepen, haal je er feilloos uit.

Na een stukje Boswachterij wordt het op het verharde pad even laveren tussen de talrijk aanwezige dagjesmensen en deelnemers aan de wandelversie van het evenement. Vanwege de aanpassingen in de route laten we de Zeepeduinen links liggen en kan er goed worden doorgelopen op afwisselend schelpen- zand- en verharde paden. Een paar stukjes asfalt en een pad door het Gadrabos waar ik nog niet zo goed bekend ben; leuk dus.

Vroongronden, kort voor de finish. Foto: Arina de Oude

Inmiddels is het een drukte van belang met wandel deelnemers, toeristen, aanmoedigende bewoners, fietsers en bekenden die me bemoedigend toespreken en fotograferen. Bewijs van deelname heb ik dus!! Als we de paden van de Vroongronden opgaan, weet ik dat het nog even bijten is naar de finish waar de protocollen ook netjes op 1,5m worden afgewerkt. Ik bedank nog even de organisatie. Ondanks het feit dat ik geen zuivere trail heb gelopen heb ik toch ruim 23km loopplezier ervaren in 2,5 uur tijd. Mooie zondag, geen spijt van. Alleen wel jammer dat ik er later pas achter kwam dat hier nog veel meer loopvrienden waren die op een ander tijdstip waren gestart en waar ik nog wel een praatje mee had willen maken of een biertje had willen drinken.

Hopelijk op naar een ‘back to normal’ versie om mijn TbtS lustrum te vieren.

Foto’s Arjan Schotanus en eigen archief

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s