Cyprus-4-Day-Challenge 2016

Een verdiend cadeautje………

Na de Veluwezoom Tweedaagse in Dieren en de Hardloop3Daagse in Zeeland kreeg ik de buitenkans om dit jaar ook nog te boeken voor een vierdaags evenement, de 4-Day Challenge op Cyprus. Het is ietsje verder reizen, maar ik kreeg er veel voor terug..

logo-4dc            vanuit-hotel-naar-cb

Deze 12e editie die ook weer in de omgeving van de stad Paphos en het natuurpark Akamas werd georganiseerd door Arena Sports, valt in een periode van het jaar dat hun zomerhitte voorbij is. Eind november kan het hier ’s middags tot 24 graden oplopen, dus voor mij is dat nog zomers genoeg. We zijn in het zuidwesten van het Griekse gedeelte waar weinig natuurlijke vegetatie is en waar het heuvelachtig is. We gaan lopen op harde ondergrond van kalksteen, zandsteen, grind, zoutsteen en ertsgebied. (Cyprus betekent ‘koper’)

a-dag-4-10

Er hadden 220 lopers ingeschreven uit 18 verschillende landen, voornamelijk Engeland en Duitsland. Ik zag in de lijsten dat ze de Nederlanders ook de Britse nationaliteit hadden gegeven, maar dat zetten we graag even recht: ‘No Nexit please………’

 Er wordt 2/3 deel over trails gelopen in een telkens wisselende omgeving. Mijn voorbereiding was niet specifiek op deze wedstrijd gericht. Het aantal gelopen trails, wedstrijden en trainingen zou voldoende moeten zijn om dit aan te kunnen. Wel had ik enkele maanden telkens in blokken van drie dagen achter elkaar getraind om de belasting goed op te bouwen.

Wedstrijddag 1. De 6 km time trial in Peyia, Coral Bay.

Voorafgaand aan de start zal een foto aangeven waarvoor ik loop. Vandaag is dat ‘Stichting Paul’, vernoemd naar een loopvriend van onze loopgroep die veel te jong is overleden. De stichting helpt kinderen aan middelen om te kunnen sporten. Sporten is voor ons vanzelfsprekend, maar niet alle ouders kunnen zwemlessen of contributies betalen.

dag-1-2    dag-1-wrak   dag 2 pano arodes 4.jpg

Vanuit het Coral Beach hotel waar ik verbleef was de start van het evenement met een tijdloop, waarbij individueel gestart werd door alle lopers met 10 seconden tussenpauze. De enige middagloop waarbij de temperatuur om 15.00 uur tot 24 graden was opgelopen; eigenlijk te warm voor mij. Daarbij geteld dat het afwisselend licht omhoog en omlaag ging wilde ik eigenlijk alleen maar lekker lopen in een gelijkmatig tempo. Dat ging prima in gemiddeld 5.00/km. Sneller lopen was geen optie i.v.m. de warmte en het vooruitzicht op nog 3 etappes te gaan die langer en zwaarder zijn.  De route, die voornamelijk langs bananenplantages liep was iets langer en eindigde op het strand bij een oud scheepswrak. Met onze landgenoten worden ervaringen uitgewisseld. Samen met Jean en Katinka loop ik terug naar het hotel; we missen bewust de bus.

 banaan-2    afscheid-cb

Data:

  • Ik ben ingedeeld bij de Veteranen 60; in onze groep van 13 is er 1 niet gestart.
  • Afstand 6,13 km – hoogte 40 hm – tijd;30.49/5.02per km – gemiddelde hartslag 155 –VO2 Max 37,5=zeer goed (omrekenfactor 60+)
  • Asics FuzeX lyte schoenen – compress sportsokken – short + singlet
  • Positie na dag 1: 7e

Wedstrijddag 2. 11 km hill run.

Aan de voet van het Akamas National Park was de start van de 11 km lange klim etappe. Bij de briefing waren we er op gewezen dat de route aangepast en zwaarder geworden was. Onderweg naar het startpunt rijdend zag ik vanuit de bus al mooie, indrukwekkende plaatjes van het heuvellandschap. Dat wordt bikkelen, trailer.

dag-2-pano-arodes-5

Vandaag loop ik in een ‘neutraal’ shirt, waarmee ik aangeef dat ik voor alle lopers en atleten die ik train of getraind heb actief blijf; of het jeugdatletiek is, een recreatiegroep of een trailrunning groep in wording. Ongemerkt geven ze mij de drive om door te gaan en daardoor sterk te blijven!!!

De eerste 4 km gingen direct steil omhoog, 9% stijging en geen pad, maar losse stenen, zeer onregelmatig. Oppassen geblazen, want de zon was direct fel en enkel hier en daar staan wat bomen. De bergformaties zijn erg ruig, kaal en onherbergzaam. Maar wat een fantastische uitzichten levert dit op. Kleuren variërend van wit naar diep grijs, uitgesleten passages; indrukwekkend. Soms glooiend, dan weer steil. Dit had ik niet eerder gezien, laat staan dat ik hierop getraind was. Mijn richttijd van 7.00/km kon ik al direct vergeten, want dit was niet te vergelijken met hoogtemeters die ik in eigen omgeving kan maken. Hier is het zwoegen en zweten in de stille hoop dat na elke bocht nu echt het hoogste punt bereikt is. Niet dus… controle houden en dribbelen, desnoods wandelen als het nodig is. Het zorgt er wel voor dat je helemaal ‘volloopt’, want je kunt geen stabiel tempo aanhouden. Tussen de 4 en 6 km was het afwisselend vals plat en klimmen, waarna een korte, steile afdaling volgde. Erg veel snelheid maak je dan ook niet, i.v.m. de grillige ondergrond. De verzorging was prima in orde met 2 posten onderweg. Anderhalve liter water dronk ik om aan te vullen wat ik aan vocht verloor. Na km 10 vond ik het geen punt dat we 800m ‘normale’ weg hadden. Het was een gestage, stevige klim naar een dorpje, Pano Arodes, waar de finish op een pittoresk pleintje was. Ik dacht dat ik behoorlijk op het klimmen was voorbereid, maar de data wijzen anders uit.

c3   dag-2-8

Van Jean (5e keer aan de start) hoorde ik dat de etappe echt een stuk zwaarder was dan voorheen; mooi, deze uitdaging had ik overwonnen en het werd voor mij goedgemaakt door de fantastische uitzichten die na elke klim weer nieuwe beelden gaven. Onvergetelijk!!!

Data:

  • Afstand 10,78 km – hoogte 681 hm – tijd; 1.21.50/7.26 per km – gemiddelde hartslag 155 – Maximale hartslag was 216!!! (Garmin op hol???) VO2 Max 25,1=redelijk. De maximale hartslag en VO2Max geven aan dat het klimmen voor mij erg zwaar is geweest; toen ik aan mijn grens zat heb ik dan ook een paar keer gewandeld.
  • Salomon Wings Pro trail schoenen – CEP compressie kous – short + singlet
  • Positie na dag 2: 6e

Wedstrijddag 3. Halve Marathon trail door natuurpark Akamas.

En weer vroeg op om op tijd de bus van 8.00 uur te pakken die ons naar een mooi dorpje brengt in dit nationaal park. Het is 20 graden en de zon stookt het vuur vroeg op. Eerst insmeren voor het inlopen en losmaken en een ‘vooraf foto’; dit keer in InspiraTHORS hemd voor de kerststal die er al stond. Het is de loopgroep waarbij ik mocht trainen (en nog doe als het kan…) toen ik het hardlopen na mijn triatlon verleden weer op wilde pikken. Uiteindelijk is dat letterlijk de inspiratie geweest om te gaan doen wat ik nu doe. Geen pijntjes of stijfheid van de hill run van gisteren. Ik voel me prima. We krijgen een fluitje mee voor noodgevallen.

dag-3-voor-de-kerststal-in-neo-chorio   11k-hill-run-2015_photo-kevin-mcgarry-194

Nadat de kerkklok de ‘startbel’ geluid had liep vanuit het dorp Neo Chorio een smalle straat 800m steil naar omhoog richting de olijfbomen. De nu bredere weg blijft flink stijgen en in de buurt van Smigies picnic site gaat het nog steiler omhoog naar een jeep trail. Bij de eerste foerage op 4 km hebben we al weer flink mogen bikkelen. Hier hebben we nog schaduw van de bergkam. Het is genieten van de uitzichten en ik zie op mijn klokje dat een snelle tijd  geen prioriteit gaat krijgen; ik zit bij km 6 op een gemiddelde van ruim 6.00/km.

Dan gaat het een lang stuk naar beneden met veel bochten. Ik maak er een sport van om zo zuinig mogelijk die bochten aan te snijden; dat is heerlijk trailen; omgaan met de elementen!! Ik vergeet alles om me heen en geniet hier intens van; vooruit kijken en focus op geultjes en andere oneffenheden.

Na 9 km bereiken we de kustweg. Ik heb inmiddels al een liter water gebruikt en ik weet dat we nu 12 km de zon op ons bolletje krijgen. Het stelt me gerust dat het nog wel ‘op en neer’ gaat en er nog maar een paar echte klimmetjes te overwinnen zijn. De 10 km kom ik door in 55 minuten en dat geeft een extra kick. Ik drink veel en koel mijn hoofd met water waarna de pet weer op gaat.

Het boek ‘Los’ van Diederik van Hoogstraten houd ik nu in gedachten en met name enkele positieve quotes die ik gisteravond las. Ongeveer komt het neer op het vrijheidsgevoel van het trailen, dat je geen pijn kent (je wordt sterker is het adagium) en dat je je steeds beter aanpast aan de omstandigheden.

dag-3-akamas-sea-caves

Tussen km 10 en 21 word ik nog maar sporadisch ingehaald. Aan de andere kant passeer ik tientallen lopers (ook ‘wandelaars’ die het zwaar hebben in de brandende zon en drankposten overslaan)  Het mooie van deze hele Vierdaagse is dat iedereen het jou gunt. Als je iemand passeert roept 80% “Well done” . Na, inmiddels twee liter water, en een vlak tempo dat onder de 6min/km blijft komt de zee dichterbij (of wij??) Ik pik bij km 18 nog een flesje water op en mijn focus is gericht op Lara Bay, een pareltje in dit gebied waar de schildpadden hun eieren komen leggen en de steenformaties grillig zijn. De laatste km gaat door het losse zand en ik kom na ruim 21 km binnen in 2.01.00. “Well done, boy”. Mijn beduidend jongere en snelle hardloopvriendinnen Karen en Esther zijn al binnen en verwelkomen me. Wat wil je nog meer?? De zee in natuurlijk en dat komt me beter uit dan uitlopen. De watertemperatuur is 23 graden.

lara-2a

Op deze run ga ik nog lang en met veel genoegen terugkijken!! Na een laatste blik op de Sea Caves vanuit de omhoog kruipende bus richten de gesprekken zich al weer op trailrunning: What else?

Data:

  • Afstand 21,22 km – hoogte 247 hm – tijd; 2.01.00/5.42 per km – gemiddelde hartslag 155 – Maximale hartslag was nu 165 – VO2 Max 36,1=goed. De maximale hartslag en VO2Max geven aan dat het geleidelijk klimmen en dalen bij mij prima gaat; ik heb niet gewandeld.
  • Asics Gel Kahana 6 trail schoenen – Kalenji steunkous – trailtight + singlet – Powershot winegums i.p.v. gels (die ik niet verdraag)
  • Positie na dag 3: 6e

cp3_0466

 Wedstrijddag 4. 10 km City Run in Paphos.

Op de slotdag staat de wekker op 5.30 uur en met de stijfheid in de benen van het vele klimmen en dalen maak ik me gereed voor de laatste run. Om 6.15 uur zit ik kant en klaar aan het ontbijt en om 7.00 uur stappen we de bus in naar Paphos. Vandaag is het voor mij echt nodig om even goed in te lopen en wat oefeningen te doen, want run 2 en 3 hebben de kabeltouwen goed strak gezet. Zo te voelen wordt dit een 10 km dik boven de 50, maar goed, iedereen heeft last van hetzelfde.

Ik heb nog wel even gekeken of behoud van mijn 6e plek haalbaar zou zijn, maar er zit te weinig logica in de opbouw en resultaten van de andere lopers. Ik zet het uit mijn hoofd; ik weet niet wat ik kan verwachten en wil de Vierdaagse zonder forceren uitlopen. Ik start in mijn loophemd van het ‘Jan Hop Running Team’. Het is een bedrijfsteam dat elk jaar meedoet aan de Halve Marathon van Roosendaal. Sinds drie jaar train ik deze recreatieve groep met enige regelmaat en de ambities en het enthousiasme van deze groep zijn aanstekelijk; inmiddels komen er meer wedstrijden, verschillende afstanden en deelnemers bij; weer ’n trigger voor mij om te blijven gaan…………

a-dag-4-4   a dag 4 5.jpg

Het is een City run, iets waar ik niets meer mee heb. We lopen in een stadje waar de verkeersregelaars wel goed hun werk doen, maar het verkeer rijdt ook gewoon door. De eerste drie kilometer ‘hark’ ik om een tempo te vinden, strijdend tegen het vals plat vanuit de boulevard. 5.13/km 1; dat gaat ‘m niet worden vandaag. Een Brits (what else??) kordaat loopstertje sluit bij mij aan en volgt tevreden mijn ‘pace’ en daardoor kom ik zowaar wat beter in mijn ritme. Na km 7 wens ik haar het beste en laat haar gaan. Inmiddels is een landgenoot die ik eerder sprak me gepasseerd, maar hij loopt niet echt uit. Mooi mikpunt voor mij in de laatste 3 km die vlak zijn en licht omlaag gaan. Ik passeer vandaag veel lopers die iets te overmoedig begonnen zijn of gewoon lekker willen uitlopen. In de laatste km passeer ik nog een Vlaamse loopvriend (‘Kom op hè; hou vast’ i.p.v. ‘Well done’) en naarmate we het kasteel naderen, nader ik ook mijn mikpunt. Als ik naast hem kom, wil hij gaan sprinten. Okay dat kan; een van mijn favoriete baanonderdelen zijn de ‘200-jes’ op tempo. Nipt blijf ik hem voor en zie dat ik in ieder geval binnen de 51 min. gebleven ben. Dik tevreden.

blog-1    a-dag-4-2

Dan volgt uiteraard de ontlading na 4 dagen lopen; high fives, felicitaties, medaille, certificaat, verhalen, disco en bier om 9.00 uur ’s morgens. Why not? Na het maken van de groepsfoto’s snel de bus in en met de Nederlandse loopvrienden nog een extra neut genomen in het hotel.

Als trailrunner had ik natuurlijk liever gezien dat er nog meer off road zou zijn gelopen. Ook langs de grillige kust lopen heel geschikte trailpaden. Het is van de organisatie een bewuste keus om de mix er in te houden; ze willen een combi maken voor de wedstrijdlopers, trailers en recreanten en dat is ze gelukt. De regels zijn strikt, de voorzieningen, inclusief medische staf en ambulance, professioneel. Uiteindelijk valt in de gehele Challenge ruim 10% uit.

a-dag-4-12  a-dag-4-3

Data:

  • Afstand 9,98 km – hoogte 37 hm – tijd; 50.51/5.06 per km – gemiddelde hartslag 155 – VO2 Max 39,2=zeer goed.
  • Asics FuzeX Lyte schoenen – compress sportsokken – short + singlet
  • Positie na dag 4: 6e dat ik dat heb kunnen handhaven is in zonnige Sinterklaas termen: ‘a nice surprise’.

Vierdaagse:

  • Afstand: 48,11 km
  • Hoogte: 1005 hm
  • Tijd: 4.44.31
  • Positie: Vet. 60; 6e
  • Mannen: 89/135 en alle deelnemers: 116/200
  • Gestart: 220 totaal, waarvan 200 finishers (1 diskwalificatie)

Voordat ik inschreef was ik op basis van de historie van de vorige Challenges en mijn eigen tijden uitgegaan van een 7e plek. Die klassering en tijden vergeet je snel. De reis, kennismaking met anderen, de natuur, organisatie en de Challenge blijven me nog lang bij. Naast een aantal sympathieke loopvrienden heb ik er weer enkele gevleugelde woorden bij: ‘Well done boy, very well indeed’.

laatste-avond-b

Ik verneem inmiddels dat het in Nederland 6 graden vriest, scheelt 25 graden met hier, maar daar worden we niet warm of koud van; overmorgen de winter tight aan en de hei op; is ook weer een leuke challenge……

 

 

7 gedachtes over “Cyprus-4-Day-Challenge 2016

  1. Ha ha leuk om je verslag te lezen en zoveel erin te herkennen. Blijft nagenieten het was prachtig om te doen .wie weet ontmoeten we elkaar nog eens .groetjes gini de Groot. Zo genoemd in de uitslagen mijn meisjes naam .35 jaar geleden sinds dien heetvik Gieny van Niejenhuis.

    Like

    1. Gini, je gezicht kon ik zo voor me halen toen ik aan het schrijven was (o.a. aankomst HM) Ik kwam niet op je naam (leeftijd probleempje??) Bedankt voor je reactie; ik ben ook nog aan het nagenieten. Heb na je reactie de uitslag nog even bekeken. Je hebt het geweldig goed gedaan. Bovenal was het voor mij een onvergetelijke ervaring. Het loopwereldje is niet zo groot en het komt regelmatig voor dat ik in den lande bekenden zie; laten we elkaar dan aanspreken en nog eens terugblikken op deze bijzondere challenge…………….

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s